...تا آن زمان چيزي
به نام عكاسي وجود نداشت تا اينكه در سال 1727 در آزمايشكگاه شيميداني به نام شولترز،بر
روي كاغذي آغشته به نيترات نقره و آهك،برگ درختي مي افتد.شولترز زماني كه براي
برداشتن كاغذ مراجعه مي كند،مي بيند كه كاغذ مثل هميشه سياه شده ؛اما وقتي برگ را
از روي كاغذ برمي دارد با كمال تعجب مي بيند محلي كه برگ روي آن افتاده هنوز سياه
نشده است.او متوجه مي شود كه برگ درخت مانع نور خوردن به آن قسمت شده و در نتيجه
باعث تيره نگشتن آن قسمت شده است.
البته تصوير برگ با تابيدن نور از بين رفت.اما اين واقعه ي بسيار
ساده، زمينه ساز آغاز فعاليتهاي وسيعي براي شناسايي مواد حساس به نور شد.
چند سال بعد مواد ديگري كه به نور حساس بودند ،شناخته شد.حدود سال
1800 ميلادي توماس وج وود انگليسي،تصاوير سايه مانندي از برگ درخت با كاغذ
آغشته به نيترات نقره به دست آورد.
اما هنوز راهي براي ثبت اين پديده در دراز مدت وجود نداشت و تصاويري
كه ايجاد مي شد عمر كوتاهي داشتند. تا اينكه در سال 1819 سرجان هرشل
انگليسي خواص هيپوسولفيت دو سود را در حل نمك هاي نقره كشف كرد.هيپوسولفيت دوسود
ماده اي بود كه هرشل به عنوان ثابت كننده تصوير معرفي كرد.وي همچنين با تركيبي از
كلمات Photo به معني نور و Graphein به معني رسم كردن
واژه Photography را ابداع كرد.كه اين واژه
امروزه براي عكاسي به كار برده مي شود.هرشل اصطلاحات Negative به معني منفي و Positive به معني مثبت را نيز در مورد تصاوير به كار
برد.
سرانجام ژوزف نيسفور ني ئپس افسر بازنشسته ارتش فرانسه پس از
مدتها تحقيق توانست د رسال 1826 اولين عكس دنيا را به ثبت برساند.او توانست براي
اولين بار مواد حساس به نور را در اتاقك تاريك به كار ببرد.او حدود 8 ساعت به آن
نور داد ،سپس آن را ظاهر كرد و بدين ترتيب اولين عكس دنيا به ثبت رسيد.ني ئپس اين
روش را هليوگرافي نامگذاري كرد.اما كار به همين جا ختم نشد.
چند سال بعد...
پي نوشت: در قسمت بعدي در باره چگونگي سير تكامل عكاسي از 8 ساعت
نوردهي به كمتر از يك ثانيه و تبديل سطوح حساس به نور سنگين و بزرگ به فيلمهاي
كوچك امروزي خواهم گفت.حتما دنبال كنيد چون جالبه و خوندنيه.
نويسنده سارا در چهارشنبه هفتم اسفند 1387 ساعت 0:19 |
لینک ثابت |
